egypt
AR
belarus
BE
bulgaria
BG
bangladesh
BN
bosnia
BS
spain
CA
czech_republic
CS
germany
DE
greece
EL
usa
EM
great_britain
EN
esperanto
EO
spain
ES
estonia
ET
iran
FA
finnland
FI
france
FR
israel
HE
croatia
HR
hungary
HU
indonesia
ID
italy
IT
japan
JA
georgia
KA
india
KN
south_korea
KO
lithuania
LT
latvia
LV
india
MR
netherlands
NL
norway
NN
india
PA
poland
PL
portugal
PT
brazil
PX
romania
RO
russia
RU
slovakia
SK
serbia
SR
sweden
SV
ukraine
UK
vietnam
VI
china
ZH

Kto rozumie kogo?

Na świecie jest około 7 miliardów ludzi. Oni wszyscy mają jakiś język. Niestety nie jest on zawsze taki sam. Aby porozumieć się z innymi krajami, musimy więc uczyć się języków. Często jest to bardzo mozolne. Są jednak języki, które są do siebie podobne. Ich użytkownicy rozumieją się bez władania drugim. Ten fenomen nazywany jest mutual intelligibility - wzajemnym zrozumieniem. Rozróżnia się przy tym dwa warianty. Pierwszy wariant to ustne wzajemne zrozumienie. W tym przypadku osoby rozumieją się, gdy ze sobą rozmawiają. Formy pisanej drugiego języka nie rozumieją jednak. Jest to spowodowane tym, że języki mają inne pismo. Przykładem tego są języki hindi i urdu. Pisemne wzajemne zrozumienie to drugi wariant. Tu drugi język rozumiany jest w formie pisemnej. Kiedy jednak osoby rozmawiają ze sobą, nie rozumieją się dobrze. Powodem tego jest duża różnica w wymowie. Przykładem tego są niemiecki i niderlandzki. Większość blisko spokrewnionych języków obejmuje dwa warianty. Oznacza to, że wzajemne zrozumienie jest ustne i pisemne. Przykładem jest rosyjski i ukraiński lub thai i laotański. Istnieje jednak też asymetryczna forma wzajemnego zrozumienia. Występuje wtedy, gdy osoby rozumieją się w różnym stopniu. Portugalczycy rozumieją Hiszpanów lepiej niż Hiszpanie Portugalczyków. Również Austriacy rozumieją Niemców lepiej niż odwrotnie. W takich przykładach wymowa czy dialekt jest przeszkodą. Kto chce prowadzić naprawdę dobre rozmowy, musi się tego nauczyć…

text before next text

© Copyright Goethe Verlag GmbH 2015. All rights reserved.