egypt
AR
belarus
BE
bulgaria
BG
bangladesh
BN
bosnia
BS
spain
CA
czech_republic
CS
germany
DE
greece
EL
usa
EM
great_britain
EN
esperanto
EO
spain
ES
estonia
ET
iran
FA
finnland
FI
france
FR
israel
HE
croatia
HR
hungary
HU
indonesia
ID
italy
IT
japan
JA
georgia
KA
india
KN
south_korea
KO
lithuania
LT
latvia
LV
india
MR
netherlands
NL
norway
NN
india
PA
poland
PL
portugal
PT
brazil
PX
romania
RO
russia
RU
slovakia
SK
serbia
SR
sweden
SV
ukraine
UK
vietnam
VI
china
ZH

De la gesto al la parolo

Kiam ni parolas aŭ aŭdas, nia cerbo havas multon farendan. Ĝi devas trakti la lingvajn signalojn. La gestoj kaj la simboloj ankaŭ estas lingvaj signaloj. Ili jam ekzistis antaŭ la homa lingvo. Iujn signojn oni komprenas en ĉiuj kulturoj. Aliaj signoj lernendas. Ili ne memkompreneblas. La gestoj kaj la simboloj traktiĝas kiel la parolo. Kaj ili traktiĝas en la sama cerba areo. Tion pruvis freŝa esploro. Esploristoj testis plurajn subjektojn. Tiuj subjektoj devis rigardi diversajn filmetojn. Dum ili rigardis la filmetojn, ilia cerba aktiveco estis mezurita. En parto de la filmetoj esprimiĝis diversaj aferoj. Tio okazis per movoj, simboloj kaj paroloj. La alia testita grupo rigardis aliajn filmetojn. Tiuj filmetoj estis sensencaĵoj. La paroloj, la gestoj kaj la simboloj ne ekzistis. Ili havis neniun signifon. La esploristoj mezurante vidis, kio kie traktiĝis. Ili povis kompari la cerban aktivecon de la subjektoj kun tiu de la aliaj. Ĉio sencohava analiziĝis en la sama regiono. La rezulto de tiu eksperimento estas tre interesa. Ĝi montras, kiel nia cerbo denove lernis lingvon. La homo unue komunikis per gestoj. Li evoluigis parolojn pli malfrue. La cerbo do devis lerni trakti la parolojn kiel la gestojn. Kaj evidentas ke ĝi simple aktualigis la malnovan version tiucele…

text before next text

© Copyright Goethe Verlag GmbH 2015. All rights reserved.