egypt
AR
belarus
BE
bulgaria
BG
bangladesh
BN
bosnia
BS
spain
CA
czech_republic
CS
germany
DE
greece
EL
usa
EM
great_britain
EN
esperanto
EO
spain
ES
estonia
ET
iran
FA
finnland
FI
france
FR
israel
HE
croatia
HR
hungary
HU
indonesia
ID
italy
IT
japan
JA
georgia
KA
india
KN
south_korea
KO
lithuania
LT
latvia
LV
india
MR
netherlands
NL
norway
NN
india
PA
poland
PL
portugal
PT
brazil
PX
romania
RO
russia
RU
slovakia
SK
serbia
SR
sweden
SV
ukraine
UK
vietnam
VI
china
ZH

La scienca lingvo

La scienca lingvo estas lingvo en si mem. Ĝi uziĝas por fakaj diskutoj. Ĝin oni uzas ankaŭ en sciencaj publikaĵoj. Ekzistis antaŭe unuecaj sciencaj lingvoj. En la eŭropa regiono la sciencon longe dominis la latina. La plej grava scienca lingvo tamen estas la angla hodiaŭ. La sciencaj lingvoj estas fakaj lingvoj. Ili enhavas tre multajn specifajn terminojn. Iliaj ĉefaj karakterizaĵoj estas la normigo kaj la formaligo. Iuj diras ke la sciencistoj intence nekompreneble parolas. Kiam io estas komplika, tio ŝajnas pli inteligenta. Sed la scienco baziĝas sur la vero. Ĝi tial uzu neŭtralan lingvon. Ne estas loko por retorikaj elementoj aŭ svagaj ŝablonoj. Tamen troveblas multaj ekzemploj de troige komplika lingvaĵo. Kaj la komplika lingvaĵo ŝajnas fascini la homon! Esploroj konfirmas ke ni pli fidas malfacilan lingvaĵon. Subjektoj devis prirespondi kelkajn demandojn. Ili tiuokaze devis elekti inter pluraj respondoj. Kelkaj respondoj estis simple kaj aliaj tre komplike formulitaj. La plej multaj subjektoj elektis la kompleksan respondon. Sed tiu tute ne havis signifon! La subjektojn blindigis la lingvaĵo. Kvankam absurdis la enhavo, ilin impresis la formo. Sed komplike skribi ne ĉiam estas arto. Oni povas lerni esprimi simplajn enhavojn per kompleksa lingvaĵo. Facile esprimi malfacilajn aferojn aliflanke ne tiom simplas. Do la simplo foje estas la vera komplekso...

text before next text

© Copyright Goethe Verlag GmbH 2015. All rights reserved.