egypt
AR
belarus
BE
bulgaria
BG
bangladesh
BN
bosnia
BS
spain
CA
czech_republic
CS
germany
DE
greece
EL
usa
EM
great_britain
EN
esperanto
EO
spain
ES
estonia
ET
iran
FA
finnland
FI
france
FR
israel
HE
croatia
HR
hungary
HU
indonesia
ID
italy
IT
japan
JA
georgia
KA
india
KN
south_korea
KO
lithuania
LT
latvia
LV
india
MR
netherlands
NL
norway
NN
india
PA
poland
PL
portugal
PT
brazil
PX
romania
RO
russia
RU
slovakia
SK
serbia
SR
sweden
SV
ukraine
UK
vietnam
VI
china
ZH

La signoj kiel lingvo

Por interkompreniĝi la homoj evoluigis lingvojn. La surduloj aŭ la malbonaŭdantoj ankaŭ havas sian propran lingvon. Tio estas la signolingvo, la baza lingvo ĉies surduloj. Ĝi konsistas el kombinitaj signoj. Sekve, ĝi estas vida lingvo, do "videbla". Ĉu la signolingvo do estas internacie komprenebla? Ne, ankaŭ por la signoj ekzistas malsamaj naciaj lingvoj. Ĉiu lando havas sian propran signolingvon. Kaj tiun ĉi influas la civilizacio de la lando. Ĉar la lingvo ĉiam evoluas el la kulturo. Tio ankaŭ validas por la neparolaj lingvoj. Tamen ekzistas internacia lingvosigno. Sed ĝiaj signoj estas iom pli komplikaj. La naciaj signolingvoj tamen similas. Multaj signoj estas ikonecaj. Ili baziĝas sur la formo de la objektoj kiujn ili reprezentas. La plej vaste uzata signolingvo estas la American Sign Language. La signolingvojn oni agnoskas plenvaloraj lingvoj. Ili havas sian propran gramatikon. Sed tiu ĉi diferenciĝas de la gramatiko de la parola lingvo. La signolingvoj tial ne tradukeblas laŭvorte. Tamen ekzistas interpretistoj por la signolingvoj. Per la signolingvo oni transdonas informojn paralele. Tio signifas ke unu signo povas esprimi tutan frazon. Estas ankaŭ dialektoj en la signolingvo. La regionaj specifaĵoj havas siajn proprajn signojn. Kaj ĉiu signolingvo havas sian propran intonacion kaj frazmelodion. Tio validas ankaŭ por la signoj : nia akĉento malkaŝas nian devenon!

text before next text

© Copyright Goethe Verlag GmbH 2015. All rights reserved.