egypt
AR
belarus
BE
bulgaria
BG
bangladesh
BN
bosnia
BS
spain
CA
czech_republic
CS
germany
DE
greece
EL
usa
EM
great_britain
EN
esperanto
EO
spain
ES
estonia
ET
iran
FA
finnland
FI
france
FR
israel
HE
croatia
HR
hungary
HU
indonesia
ID
italy
IT
japan
JA
georgia
KA
india
KN
south_korea
KO
lithuania
LT
latvia
LV
india
MR
netherlands
NL
norway
NN
india
PA
poland
PL
portugal
PT
brazil
PX
romania
RO
russia
RU
slovakia
SK
serbia
SR
sweden
SV
ukraine
UK
vietnam
VI
china
ZH

La planlingvo Esperanto

La angla estas la nuntempa plej grava monda lingvo. Per ĝi ĉiuj homoj estas supozataj interkompreniĝi. Sed aliaj lingvoj ankaŭ volas atingi tiun celon. Ekzemple la planlingvoj. La planliingvojn oni intence evoluigas kaj ellaboras. Estas do plano, laŭ kiu oni konstruas ilin. En la planlingvoj miskiĝas eroj el malsamaj lingvoj. Tio lernebligu ilin de kiel eble plej multaj homoj. La celo de ĉiu planlingvo do estas la internacia komunikado. La plej konata planlingvo estas Esperanto. Ĝi estis unuafoje en 1887 en Varsovio prezentita. Ĝia fondinto estis la kuracisto Ludoviko L. Zamenhof. La komunikproblemojn li konsideris la ĉefa kialo de la malpaco. Tial li volis krei popolligan lingvon. Per ĝi la homoj devis egalrajte interparoli. La kaŝnomo de la kuracisto estis Doktoro Esperanto, la esperanto. Tio montras kiom li kredis je sia revo. Sed la ideo de universala interkompreniĝo multe pli malnovas. Ĝis hodiaŭ multaj malsamaj planlingvoj estis evoluigitaj. Kun ili ligiĝas ankaŭ celoj kiaj toleremo kaj homaj rajtoj. Esperanton hodiaŭ regas parolantoj en pli ol 120 landoj. Sed Esperanton trafas ankaŭ kritiko. 70% el la vortprovizo havas ekzemple latinidan devenon. Kaj cetere Esperanto ankaŭ havas klaran hindeŭropecon. La parolantoj interŝanĝas ideojn dum kongresoj kaj en asocioj. Kunvenojn kaj prelegojn oni regule organizas. Nu, ĉu ankaŭ vin kaptis la deziro eklerni Esperanton? Ĉu vi parolas Esperanton? – Jes, mi parolas Esperanton tre bone!

text before next text

© Copyright Goethe Verlag GmbH 2015. All rights reserved.